Alumni After Work: feestje op academisch niveau !

Velen hoorden er al vaag iets over. Alumni After Work (AAW) is het nieuwe project waar ik samen met Bert De Visscher (geestelijke vader van AAW) en Stefaan Stroo momenteel mijn tanden in zet als een soort logische spin-off van Student Kick-Off. Alumni After Work moet een speerpunt worden van het nieuwe alumni-beleid aan de Universiteit Gent. De afgelopen jaren investeerde de UGent immers in de binding van de studenten met hun alma mater (Durf Denken, Student Kick-Off, studentennieuwsbrief) en dat levert m.i. resultaten op (lees hier). Belangrijk is echter van studenten met een hart voor de UGent ook alumni met een hart van de UGent te maken: echte ambassadeurs van de UGent (cf. mijn speech op de Plechtige Proclamatie van de Masters Economie, 5/07/08).

Alumni After Work heeft de ambitie de grootste reünie van Vlaanderen te zijn onder de vorm van een “after work party”. De eerste editie van AAW zal doorgaan op 6 november (over een kleine maand dus) in de ArtCube (@ Galveston), een prachtige industriële site aan de Voorhaven (nabij Eskimohal). DJ’s zullen Gerrit K., Maxim Lany en Maximilian zijn.

We hopen dat Alumni After Work voor velen een goede reden zal zijn om eens met oude uniefmakkers af te verspreken. AAW stelt zich in elk geval tot doelstelling om de contacten tussen de UGent-alumni te faciliteren en hun band met de UGent te onderhouden en zelfs te versterken. Meer over Alumni After Work is te vinden op onze website, waar je ook tickets kunt bestellen (in voorverkoop is de 5e kaart gratis).

Student Kick-Off zoekt vers bloed !

Student Kick-Off 2008 werd een weergaloos succes. ’s Avonds alleen al waren op de piekmomenten 25.000 studenten aanwezig op het Sint-Pietersplein. De Overpoort en Sint-Pietersnieuwstraat moesten afgesloten worden van het plein. Vanzelfsprekend ben ik heel fier dat mijn geesteskind, dankzij het organisatiecomité 2008, het zo goed doet. De coördinator van dit jaar, Tijs Dujardin, verdient een gigantische pluim op zijn hoed. Met duizenden Gentse studenten het academiejaar inknallen, samen vieren tot de grootste studentengemeenschap van Vlaanderen te behoren, dat was tweeëneenhalf jaar al mijn grote droom toen ik in de Amadeus in het Patershol de toenmalige praesessen van VEK, VTK en VRG en toenmalig studentenbeheerder Nicholas Courant samenbracht voor wat later Student Kick-Off zou worden.

Naar de editie van 2009 willen we met de Raad van Bestuur van Student Kick-Off (waar naast mezelf ook SKO’ers Stefaan Stroo, Marnik Verdonck en Frederic Seghers in zitten) zeer snel tot een nieuw organisatiecomité komen. Dit comité is samengesteld uit 14 leden, die de 7 cellen (coördinatie, bar&terras, branding, infotainment, medewerkers&veiligheid, sponsoring en muziek) van de werking aansturen. Kun je enkele mooie adelbrieven voorleggen (vooral voor coördinatie en sponsoring is dat belangrijk), klopt je hart voor je studentenstad of voor je alma mater en - vooral - voor Student Kick-Off? Stel dan je kandidatuur via de website: http://www.studentkickoff.be/kick-off-2009.html.

Ik raakte Regi aan. Milk Inc Forever.

Het zou niet mogen zijn. Want je weet het loeihard op voorhand. Milk Inc: a perfect brand. Regi: godheid-op-zijn-zondags. En toch ben je telkens opnieuw verbaasd. Telkens verrassen ze je. En dan weet je: vuurwerk kan ook zonder pijlen.

Het beste plaatsje in het Sportpaleis was gisteren van ongs, te weten van Stefaan, Joos, Kjell en mezelf. Het beste plaatsje, dat was aan het midden van het podium dat doorheen het middenplein liep: op ideale afstand van het grote podium en op een halve meter van de artiesten wanneer ze zich op het podium doorheen het publiek begaven. We kozen dan ook zonder dralen voor die stek wanneer we om 18u45 (een kleine twee uur voor het begin van het optreden) onze plaats innamen samen de andere fans van het eerste uur. Onze keuze gaf dan ook aanleiding tot de kroniek van een aangekondigd schot in de roos. Een schot door de roos zelfs: Regi, Linda en Sylvie binnen - letterlijk - handbereik.

Vanzelfsprekend kon ik me dan ook niet houden om Regi’s eerste jeansbroek even aan te raken. Het is niet de eerste keer dat ook mijn tastzin een dergelijke sacrale ervaring mocht meemaken aangezien ik tijdens de Gentse Feesten van 2007 reeds God ontmoette, hetgeen onderstaande - melaatse foto - mag aantonen. Maar. Regi voelen in volle explosie, tijdens Milk Inc Supersized dus: een ruwe confrontatie met de hogere krachten. Het heeft iets. Het geeft iets.

Voor de rest bracht het optreden ook veel meer dan te beschrijven valt. Alle hits passeerden en met 80’s- en 90’s-mixes toverde Regi het sportpaleis opnieuw om tot de grootste discotheek van Europa. Het was toek-derop-met-een-niet-houten-lepel. Het concert werd ingezet met het schitterende Tonight en zelf onthou ik vooral de extase die bij twee van mijn favoriete nummers, nl. Whisper (ook Regi’s op-één-na-favoriet) en Never Again, ontstond. Echt graaf. Net als mijn gezelschap trouwens.

Sylver verzorgde - naast Tom Helsen - een gastoptreden, maar de Sylver-mix die Sylvie en Wout brachtten ontgoochelde enigszins aangezien hun mix (van twee liedjes) niet mijn favoriete Sylver-nummer Lay all your love on me bevatte. Het verwonderde me dan ook niet dat Sylvie me niet durfde aankijken wanneer ik haar op een halve meter afstand toeriep - haar met haar hoge hakken en al van het podium sleuren, kwam echter (nog) niet in me op. Samen met het feit dat Regi dit jaar niet zijn “1. 2. 123. Jump!” uit de kast haalde, vormde het ontbreken van Lay all your love on me de enige ontgoocheling van een ferm geslaagde avond.

Zouden we volgend jaar een bus inleggen?

Van de UGent weet je: succesverhaal.

De Universiteit Gent schrijft lekker verder aan haar succesverhaal. Vandaag wordt naar alle waarschijnlijkheid de 6000e eerstejaarsstudent (of meer precies: generatiestudent) ingeschreven. De teller staat voorlopig op 5979, hetgeen 8 procent meer is dan het aantal vorig jaar dezelfde dag. De UGent zal daarmee meer dan ooit het hoogste aantal eerstejaarsstudenten in Vlaanderen inschrijven en - opnieuw - alle records breken. De K.U.Leuven lijkt daarmee helemaal uit het zadel gereden (5301 studenten, stijging van 7,5 procent). Aan de oevers van de Dijle is men ondertussen begonnen aan de evaluatieprocedure van de huidige Rector. In december neemt de inrichtende macht (voorgezeten door Kardinaal Danneels) een beslissing. Gekke kikkers.

 

Daarnaast ontwaar ik een andere trend die mijn droom, de UGent als Vlaamse referentie-universiteit, dichterbij lijkt te brengen: het merk UGent slaat aan bij groepen studenten, sommigen durven er al echt voor uitkomen fier te zijn. 4 jaar geleden, voor Durf Denken, voor Dies Natalis-fuif, voor Student Kick-Off, voelde ik me wat dit betreft helemaal alleen. Ondertussen is de nieuwe UGent-merchandising voor de eerste maal uitgeput geweest. Zowat de helft van de studenten die tijdens de tweedezitperiode in de Therminal studeerden, typisch hippe jongens en meisjes, kochten een fraaie UGent-pull. De UGent-spullen zullen dit jaar ook verkocht worden op Student Kick-Off. Ik hoop ongelofelijk hard dat de hype overslaat. De UGent-merchandising is ook te koop via http://www.unigear.eu/universiteit/gent.

 

Edit: ondertussen bericht ook de UGent-website over het gesneuvelde record.

Het hoogtepunt van de Gordel 2008

Afgelopen zondag hebben de 3 stoerste krijgers van de Beestige Bikers, te weten Ewoud-met-de-schuimende-knieën, Geert-met-de-fietsendragende-auto en ikzelf, deelgenomen aan de Gordel. We kozen voor het parcours van 100 km met de fiets, hetgeen we ondanks de hevige regenval en de pesterijen van de Walen (door sommigen omschreven als “hels”) helemaal hebben uitgereden, dankzij een mengseltje van chocoladebrood, Aquarius (in alle kleuren), Redbull en vanillewafeltjes (mmm).

Helden, dat bleken we. Terecht werden we dan ook beloond door het feit dat we plotseling oog in oog stonden met de Heilige Graal van de Gordelroute, nl. het kapsalon van Alberto. Ik denk zo stil in mijn hoofd dat die ontdekking alleen al de fietstocht de moeite waard maakte.

Het schuim van Ewoud zijn knieën stond me op de lippen. Toch gingen we door. 100 km.

Ewoud en ikzelf aan het kapsalon van Alberto Vermicelli. Blij!

Student Kick-Off 2008

Met enige trots, presenteer ik jullie de campagne van Student Kick-Off 2008. Die trots is niet ingegeven door eigen inbreng in de campagne (ik zit als gewezen initiatiefnemer van Student Kick-Off wel nog in de Raad van Bestuur en Algemene Vergadering van de VZW, maar de eigenlijke organisatie ligt bij de jonge wolven uit van het organisatiecomité 2008) maar vanzelfsprekend zal ik me altijd verbonden voelen met mijn geesteskind.

Zoals jullie kunnen zien, heeft het organisatiecomité 2008 ervoor geopteerd om Eddy Wally niet langer uit te nodigen op SKO. Ditmaal zal Get Ready voor het kultgehalte zorgen. De website van Student Kick-Off is dit jaar opnieuw een echt pareltje. Bekijk ze hier. Op de website staat ook het promotiefilmpje dat op TMF zal lopen en het radiospotje dat zal te horen zijn op Studio Brussel.

Wordt vervolgd.

4 UGent’ers genomineerd als “De Grootste Wetenschapper”

Het maandblad EOS en Radio 1 organiseren een verkiezing om de grootste wetenschapper uit de Belgische geschiedenis aan te duiden. Uit een longlist van 35 wetenschappers, samengesteld door de rectoren van acht Belgische universiteiten en de redactie van EOS, selecteerde een vakjury een lijst van 11 prominente Belgische onderzoekers.

In die lijst van 11 kandidaten is de UGent opmerkelijk goed vertegenwoordigd met naast alumnus Paul Janssen (stichter van Janssen Pharmaceutica), springen drie Gentse onderzoekers in het oog: statisticus Adolphe Quetelet, chemicus Leo Baekeland en biotechnoloog Marc Van Montagu.

Ofschoon de impact die Baekeland tot de dag van vandaag op ons praktische leven heeft en de link tussen Quetelet en de Faculteit Economie en Bedrijfskunde, heb ik alvast mijn stem uitgebracht op professor Marc Van Montagu, die de grondlegger is van de biotechnologie. Bovendien is professor Van Montagu nog steeds actief, zowel op wetenschappelijk als maatschappelijk vlak. Rector Paul Van Cauwenberge riep dan ook op om de UGent-stemmen te bundelen voor Van Montagu.

Stemmen kan via http://www.degrootstewetenschapper.be tot eind september. Hopelijk breekt er in de omgeving van het VIB ook een verkiezingskoorts uit zoals bij ons toen professor Paemeleire de strijd aanging om de titel van “Wijste prof”.

Appartement naast mijne te huur !

Ik krijg nogal vaak eens zo ne keer zo de vraag of er vaak appartementen in het gebouw waar ik zit, te huur zijn. Tot gisteravond moest ik die vraag beantwoorden door te stellen dat dat het afgelopen anderhalf jaar al één keer zo was, maar dat het “Te Huur”-bordje op een paar dagen weer weg was. Nu is het weer zover. Het appartement naast mij, op de 4e verdieping boven de Godot, is vrij. Hieronder krijg je een idee van het uitzicht vanuit mijn kot op de eerste dag van de Gentse Feesten:

 

 

Je ziet - jawel - de Korenlei. En! Als je naar links door mijn raam kijkt, zie je de drie torens van Gent. Hopelijk wordt mijn nieuwe buur geen boer.

De Gentse Feesten 2008 vanop een afstand bekeken.

Je hebt er maandenlang naar uitgekeken. De koude winter wou maar eerst niet om. Traag en langzaam kropen langs de weken. Maar eindelijk, daar waren ze toch: de Gentse Feesten. Ondertussen zijn ze alweer een tweetal weken voorbij. Het ideale moment om ze nog eenmaal te evalueren en definitief af te sluiten.

Ik heb er maandenlang naar uitgekeken. De verwachtingen waren immens. Toch werden ze helemaal ingelost. De Gentse Feesten 2008 waren waarschijnlijk mijn beste Gentse Feesten ooit. Als we Walter Capiau en zijn “Goed begonnen is half gewonnen” mogen geloven, dan kon dat ook moeilijk anders. Mijn start, de Gentse Feesten - drink op mijn kot, was een absolute knaller. Gezellig. Feestelijk. Heel feestelijk. Uitgelaten. Verslagjes van het vervolg, staan in de vorige posts.

Mijn Gentse Feesten waren zo briljant door de halfgoden waarmee ik ze mocht beleven. 4 mensen waren een absolute constante (niet toevallig in die volgorde): Stefaan, Joos, Lientje en Geert. Zij gaven mij - Stefaan en Joos vaak samen met hun vriendinnen - deze briljante tijd, zij vallen niet te abstraheren uit een evaluatie van de Gentse Feesten 2008, net als Ewoud trouwens. Het mag duidelijk zijn dat de aanwezigen op mijn post-GF-BBQ niet toevallig gekozen waren. Een zeer bijzondere vermelding ook voor Nicholas, met wie ik het dit jaar op de Vlasmarkt de eerste keer helemaal zag licht worden en voor Pieter en Leen, met wie ik een doldwaze Vlasmarkt-ochtend beleefde. Ook Marc en Marleen zijn bijzonder bedankt voor de heel erg fijne maandagavond en de BBQ op vrijdag, zonder enige twijfel het beste Feesten-voorspel ooit. Stoelekesdanserje Esther was ook erg tof, na de receptie en zondagavond, net als Kathleen, Jonas (zeker in mijn zetel), de immer innemende Ellen en Mattias, die al graag eens de Vlasmarkt afsloot, de zatlap (dit jaar hield hij wel zijn broek aan, denk ik). Ook aan Peter en zijn N-VA-terras denk ik nu al enigszins nostalgisch terug. En de Duveltent was nooit hetzelfde geweest zonder de bezoekjes van o.a. Jeroen en zijn fraaie vriendin, speeltjes-Lien, Ruth en haar Anton-dansje, zatlap Philippe, zatlap Korneel, stoffige Hans, mijn zusje… Bijzonder grappig waren ook niet-trakteerder Bram Spiessens, de gerant van de Duveltent, en niet-kennis Matthias Laevens en bijzonder fijn waren de uitgebreide kennismaking met Frederick en Cedric. Ook verdienstelijk waren: de immer opgewekte Tine, de geinig champagnekurkenknallende Thibaut en de niet altijd zo ratelende Pieter.

Om toch een beetje informatie bij te houden voor het nageslacht, is het nog neerschrijvenswaardig dat mijn top3 qua plaatsen dit jaar (in die volgorde) de Duveltent, de Vlasmarkt en mijn kot waren. De Planchee, waar we een experimentele polonaise inzetten op Paradise By The Dashboard Light (of zo’n andere klassieker, ik weet het al niet meer), valt net buiten het podium. Trouwens: van de Gentse Feesten weet je: grabbelton voor Olympiërs. Mijn top3 der Duveltent-hits was - hoe kan het ook anders, na de goddelijke geste van DJ Alex jegens mijn persoon - Mexico (Zangeres Zonder Naam), Desenchantee (Kate!) en Thank you for the music (Abba), waarbij ik al eens graag mijn micro bovenhaalde. Smsjes, frieten en testosteron was er nog meer dan in 2007.

Op het N-VA-terras hebben ze niet graag dat je Et les Wallons sont des cochons zingt. Het zijn dan ook mietjes.

Deze Feesten werden ook extreem veel tradities bevestigd, zoals het dulle-frietjes-doen, clandestien haasje-over-springen, veel vallen, dubbele Duvels, op-maandagavond-met-Marc-en-Marleen-in-de-Limonada, Laevens opbellen bij Franse chansons… In tegenstelling tot vorig jaar stond de wereld bovendien wél stil tijdens de Feesten. Stil op het tempo van de drie bemiddelaars. Aan de Feesten heb ik dit jaar kennissen die tot vrienden ontpopten, nieuwe kennissen en enkele ruzies overgehouden. Voor gentblogt schreef ik enkel iets over “De Ondernemers”. Ge krijgt dat zelf wel gegooglet.

Dit was iets met een bolleke Baileys dat niemand luste, maar dat toch gekocht moest worden. Daarna heeft Ewoud nog heel mijn overheerlijk potje half opgesmuld.

Vele zaken die me overkwamen zal ik waarschijnlijk nooit vergeten zoals het vallen recht in da glas, de Irish Coffee die Pieter als vergeldingsactie over een dame haar arm goot. Vele vragen blijven ook onopgelost. Spreekt Leo Martin in zijn sketches met Gaston Bergmans nu Gents of Antwerps? Is een ondernemer met 49 arbeidskrachten een middenstander? Behoort Lokeren tot het Waaslangt? De Gentse Feesten 2009 hebben alvast hun bestaansreden…

Van deze fotow weten Joos en ik echt niet meer dat hij ooit getrokken is. Duidelijk is dat de 4e persoon van links een neger is.

DAG 10 - tiptop en prijsvraag

Vannacht sloot ik de Gentse Feesten - niet geheel toevallig - af in het geweldige bijzijn van Joos en Stefaan (in het begin vergezeld van Fanny) en later ook Pieter. Onze doelstellingen waren vooral culinair: na een etentje-met-groenten, zouden we ook nog een spitburger (anders was dat kraam voor niks ontploft), een dul frietje en een pastabeker eten. Zouden. Uiteindelijk bleek ik de enige van het gezelschap die enigszins culinair decadent de Feesten afsloot.

In de - ja allo - Baudelo (onderbroken door een kort bezoek aan de Korenmarkt voor het - redelijk bedroevend - kaarsenafscheid aan de organisatoren van de Feesten) ontsponnen zich daarna vele discussies die de gedurende de Feesten opgebouwde relaties enigszins onder spanning brachten. Zo stelde Stefaan dat volgens hem de gemiddelde Vlaming een bedrijfsleider met 49 werkmensen percipieert als een middenstander. Degoutant! Daarna zijn we - hoe kan het ook anders - richting Duveltent getrokken voor een laatste dans. De grote hits passeerden, de eerste tranen vloeiden. Van de Duveltent op de dag van de lege portemonnee weet je: tweestromenland met rijstepap.

De Vlasmarkt maakte deze ochtend het plaatje helemaal af, met de kleindochter van Annie Geraerts, Peter zijn botram mee uuflakke, Matthias Laevens die om de 5 minuten belde maar onvindbaar bleef en Bram Spiessens die voor de eerste keer tijdens de Gentse Feesten trakteerde. Uiteindelijk werd het half negen.

Deze Feesten waren waarschijnlijk de beste die ik ooit meemaakte. In elk geval werden alle verwachtingen ingelost. Ik probeer de komende uren nog wel iets samenvattends te schrijven.

Laat mij deze reeks postjes eindigen met een prijsvraag. Elkeen die een briefje met het juiste antwoord opstuurt voor 5 augustus, wint een prijs!

Vraag:

Behoort Lokeren tot het Waasland.

Op te sturen naar:

Jef Burms

Hooiaard 14

9000 Gent

DAG 9 - In elkaar geslagen door 20 marokkanen

Hallo. Ik heb het vandaag ne keer of 10 gezegd. Ik voelde mij alsof ik in elkaar geslagen was door 20 marokkanen. Dat komt omdat ik gisteren een halftientje deed en er vandaag al om 14u30 uitmoest. Om 15u30 werd ik immers in ledeberg gehuldigd als winnaar van de vDK-rijs 2008. Met pannekoeken. En een monumentale foto. Eerder ik al een geldprijs, een prachtig boek en een ijzeren trofee. In elk geval, ik was tevreden dat Geert, Lientje, Stefaan, Fanny (deze twee laatsten bedachten me ook met een mooie cadeau), Joos, Ann-Jo, Peter, Lynn en Ewoud me door hun aanwezigheid zoveel eer aandeden. Ik wil dan ook mijn overwinning in deze prijs opdragen aan alle kalanten van VDK. Fotos van deze plechtige momenten volgen later.

Daarna ben ik naar mijn kot gegaan voor een dutje. Pieter belde af, dus dat was wel de meest extreme domper op de feestvreugde van deze GENTSEUH FIESTE. In elk geval. Niet toeval. Het waren Geert, Lientje, r Stefaan, Joos en zijn eegaaaa die e r vanavaond weer bijwaren. Bij Kate Ryan, In de Duveltent enzoverder enzovoort. Deze mensen bleken deze Gentse Feestenvoor mij te maken. Zij waren het houvast waardoor ik niet helemaal was verrast. Over Kate ga ik later nog wel iets schrijven. In elk geval werd haar optreden verneukt door de harde regen (naast door mijne naam op het BASE-bord). Daardoor zijn we 3 uur in de Duveltent geweest, met werkelijk alle hits. Ne Mexico, ne tweede Mexico, ne Dromen zijn bedrog, ne connermar,s fdf, nen beetje verliefd, I did I t t may way, ne Thank you for the music, ne safriduo, ne destination calabria, ne i will survive, ne que sera mi vida. Ge kent ze ondertussen wel.

Bon. Het is ni zo ne late dag geworden. Iedereen was rap moe en oud. En ik voelde die 20 marokkanen toch ook na mijn dubbele duvels nog. Het is nu 5u48. EN ik he b zin in e ne coca cola. Ne echte.

Je t’adore. Das geheimzinnig he.

DAG 8 - Ne witte grand cru !

Dag iedereeeeeeeeeeen! Mahahahahahaf! Vannacht was werkelijk dehgpotutant goed. How can I breathe without you? Om 20h30 ben ik gaan genieten vzan de schitterende witgekalkte keuken van Stefaan en Fanny, noch gelegen in Moorslede, nochg gelegen in de Visserij. Noch belegen. MOEHAHAHAHAHA. Bon. Alle gekheid op een stokje. Het was bijzonder lekker. Al die smaakske s smaene. Daarna zijn Stefaan zijn ik naar de N-VA-boite getrokken in de bennesteeg nummerke  2. Bon. Dat was daar precies een terras in de Provence he. Ge kon u daar lazarus zuipen zonder een briefke van 5 euros op te maken. Echt. Ze mogen daar dan hakenkruisen aan hun muur hebben hangen, in de zak gade daar nu echt nooit ne keer gezet worden he.

Bon. Daarna zijn we naar de Duveltent geweest he. Met onder andere Jeroen Se Schenoemaecket en zijn vriendin. Bon. Het waren daar weer alle nummers die ge kunt dromen he. Ambiance. En! Vooral. Met Stefaan kunt ge al eens een deftige discussie of een deftig kasnsspepel opzeten?.

goed; Daarna zijn we naar de Vlasmarkt geweest. Ik heb daar Cedric ne keer goed ontmoet. Diene zatlap viel zo gelijk van het ene complimentje in het andere. Ik heb daar veel verouderde gezichten gezien. Zoals iemand van de tekenschool van vroeger. Hij zou beter ne keer ofwel mij wa meer uitleg geven ofwel ne keer een potlood in zijn gat steken. Maar! VOOAL! Plots stond Pieter achter mijne rug. En ge kunt het u voorstellen. We hebben daar samen met Leen nog ne stevige lap op gegeven. Den beste lap op de Vlasmarkt ooit, denk ik. Pieter met zijn Kalvermarkt heeft onder andere nog ne Irisch Koffie over een vrouwmens gegoten die hem had natgespatterd. Ge kunt u voorstellen wat voor een calamiteiten dat bracht. En plaats voor ne tango was er ook al. En ik heb - tis een traditie - de kaasplank opnieuw opgehoffen. Mattias Willems was daar ook. Das nu toch echt ne keer een ster he zeg. Die is daar samen met mij tot de lesten gebleven he diene mengs. En we hebben gezongen van het kleine café aan de haven dus. Daarna heb ik zo ook nog efkes genoten van een prachtige zomerzon die was ontstaan ter hoogte van de Koningstraat, in het gezelschap van Bart en zijn vrolijke vrienden van Man Doet Hond.

En mroeneg n! Om halver drie word ik eindelijk gehuldig vodoor mijn overwinning in de VDK-prijs 2008. Daarna zullen we Kate Ryan gaan bezoeken. En ook ne keer naar haar luisteren. Ik heb daar zwaar naar uitgekeken. Daarna bon. Tzal een Duveltezntje worden en ne Vlasmarkt he. Vannacht is onverbeterbaar, mlaar we gaan er toch weer ne slag in slagen he. Aja.

Bon. Tis nu 9u23. En ik heb eigenlijk zing in een verlengging van deze prachtige nacht. Om in een kommeke soep, om over een willekeurige persoon op de Vlasmarkt te gieten.

DAGSKE 7 - Bon!

Goeiemorgen aan alle mengsen van ne goeie wil. Vanavond was zoals ge kost verwachten ne goeie Gentse Feesten - avond. Ik kan u één ding echt wel verzekeren. Het volgende. -> -> -> Als ge ooit een perfecte Gentse Feesten - nacht wil maamekane, dan moet je die starten in Moorslede, bij Marc en Marleen, dichtbij hun Magnolia Grande Flora en hun BBQ. Echt he… Het was daar zo waanzinnig gezellig. Het was daar allemaal zo waanzinnig lekker. Van Marleen”s cakes weet je: telkens opnieuw onverbeterlijk. En Marc’s fruitsla mag er ook best zijn. Zeker met een bolleke ijs.

Magnolia Grande Flora (1)

Magnolia Grande Flora (2)

Stefaan stak graag een handje toe.

In elk geval: dit jaar was er aan Portus Ganda, bij het GSR-aperitief, bij de GSR-ezelsdracht ook, veel minder drank dan vorig jaar, toen ik voorzitter was van dat orgaan. Het deed mij inelk geval niewaar plezier om sommige mengsen nog eens teruggezien. Zoals ne keer Lien en ne keer Kathleen me Jonas en zo ne keer Jeroen Schoenmaeckers en zijn Ella elle l’a. En Mattias Willems. En zelfs met een stoffig persoon als Hans kon al eens een mopje getapt worden. Typisch te Gentse Feesten. TE Gentse Feesten. En in de Duveltent kregen we weer dubbele Duvels. Omdat we dubbele bestelden. En betaalden. Zonder camionette. En Stefaan kwam erbij. Met zijn collega’s. Onder andere ne Eric uit de Visserij. En Matthias Laevens kende ongs vandaag wel ne keer.

Maar! Op de Vlasmarkt ben ik daarna Stefaan en Co kwijtgeraakt op een gegoven moment. Ze waren weg. Bon. Ik ben dan naar mijn prachtige kot gegaan, ge weet het wel zijn. En daar heb ik dan Frederick nog mogen trakteren op een slaapmutske. En ik ben nog naar de bakker gegaan en al. Ge kunt u voorstellen dat dat hier nogal ne gang gegaan is.

De foto’s staan wel nog op Stefaan zijn toestel, n iewaar. Ondertussen is het toch weer 8u57. En ik heb zin in ne Rosbief. Met kroketten. En eventueel - als het niet teveel gevraagd is - ne groentekrans.

Morgenavond trek ik opnieuw met Stefaan op pad. Wie graag wil invoegen ergens, die moet maar smsen (0486/49.27.52).

Jaak Gabriëls en Dirk Abrams. En Hugo Symoens.

Dagske 6 - Ik val om.

Bonsoir. De Gents e Feesten zijn toch echt niet te doen he. Volgens lij, als ge de Getntse Feesten een heel jaar zou meemaken, de drug een heel jaar zou proeven, ge zou u voelen gelijk Cyranno De Bergerac. Ge kent hem wel he. Bon.

Awel, vandaag startte dus met de Lachboot he . Met Lientje, Peter, joos en ik vaarde hij uit . Het was fenomenaal. Hihi Hihi Haha Haha. De mengsen rondom ongs moeten nogal wa gedocht hemmen. Bon. Twas in orde op diene boot. Twas een perfect begin. Een impressie vanop de lachboot:

Meer foto’s van ons op de lachboot vind je hier.

Daarna zijn we naar In Pcooa Luppo geweest, in de bek van de welp, op aanraden van Nicholas ooit. Eigenlijk was het daar niet perfect, maar Geert Cleuren schrijft daar later nog over . Bon.

En daarna zijn we dus naar het NVA-dteraasa in de Bennesteeg nummerko twee geweest. S tefaan en Geert gingen mee. Het ging daar goed met de Waalse varkents; En Ewoud kwam ook af. Van zijn zittende baby. Bon.

En daarna werd de Duveltent aangedaan. Hoe perfect da da was, ge gelooft het nie. We hebben zelfs vremde buizen vebrtrokekken in onze camera met Lientjr.

En daarna. Bon.Dan zijn we naar de Plancjee ge weest. Ge kent da wxel. De verderzetteing van die Duveltent. Bon. Da was dik on iporde;Met een treintje en al. Bon. En op het einde ging iedereen weg. En Ewoud urdfe dook elal nie wblviienen. Bln.  Dan ben ik naar de Vlasmarkt gewedst. Alme een chance sdda Nicholas daar was. Bon dtxwas dik in orde. Bon.  Nu isyt toch veel na de zevenenen. Bnn .T ijde om ste slapen.

Morgen is er ne BBQ bij Marc en Marleen en ne cadeau voor Marjan .Ge kunt daar nooit mee misdoen.

Getekend.

Roger De Vlaeminck.

DAG 5 - Ik rust. Maar niet plat.

Zoals gepland - het is eigenlijk een traditie - rust ik vandaag. Geen druppel alcohol raak ik aan. Geen ene verstuikensgrage voet zet ik in de Duveltent. Geen enkele duik, tussen of naast da glas, maak ik.

Ik had dus de kans om, min of meer halfweg, een tussentijdse balans op te maken van de Feesten. Eigenlijk is het onvoorstelbaar. Een heel jaar kijk je uit naar de Feesten, je leeft helemaal ernaartoe en toch slagen de Feesten er dit jaar in om werkelijk alle verwachtingen in te lossen. Misschien kan ik dan ook maar best belangrijke kompanen als Joos, Geert, Lientje, Ewoud, Stefaan, Esther, Bram en Nicholas (zij waren er al verschillende dagen bij en dat op een bijzonder fraaie manier) al eens bedanken. Ik zou hen allemaal graag een Porsche schenken, als ik een loterij won waarmee ge er een paar wint (in plaats van mijn buurman).

Daarnet ben ik met Geert, in opdracht van gentblogt, naar “De Ondernemers” gaan kijken. Nu blijf ik binnen. De verleiding is, gezien de vele smsjes (van de negerige Jeroen, van de LVSV’er achter het bierkraam op de Korenmarkt, van de Oliver op de Vlasmarkt, van Peter-in-de-tent, van zusje-in-de-Feesten en van in-en-uit-de-tent Jonas) groot. Ik spaar mijn lichaam, mijn tempel, echter voor de komende dagen. Het wordt immers nog lekker. Van de Gentse Feesten weet je immers: de zak van Sinterklaas.

Morgen vaart de Lachboot uit met 4 Beestige Bikers, nl. Lientje, Joos, Peter en ikzelf (oftewel: degenen die het vroeger zonder babysit moesten stellen). Vergezeld door de Destelbergse lachclub, zullen we een uur lang lachen - grappenmakers niet welkom - en op het einde een eerste Duvel krijgen. Hopelijk gaan we daarna iets eten, met wat wijn enzo, voor we ons opnieuw in het feestgedruis storten. Stefaan en Geert zullen ons vergezellen! Hoera!

Vrijdag gaan Nicholas, Tineke, Stefaan, Fanny en ikzelf de dag starten met een BBQ bij Marc en Marleen, gezien het grote succes van onze uitstap maandag. Gezien deze BBQ samenvalt met de verjaardag van Marjan, hebben we voor haar de meest zalige cadeau ooit bedacht. Een stukje vlees, een glaasje wijn, een paar dolle fratsen… Het ideale begin van een Feesten-avond dus! Vrijdagavond is het dan weer tijd voor een traditie, nl. GSR @ Gentse Feesten. Hopelijk sluit Ruth ook aan, zodat ze mij haar Anton-dansje kan leren eventueel. In de Duveltent en al.

Zaterdag is - bij mijn weten, want in de Duveltent worden al eens plannen gesmeed die ik me later niet meer herinner - nog een beetje flou, maar Stefaan is in volle onderhandeling…

Wat de zondag betreft, staat er in de namiddag de plechtige huldiging van de winnaar van de VDK-prijs 2008 op het programma, met voor sommigen geflambeerde pannekoeken en voor anderen pannekoeken met chocomelk. Hopelijk is er ook een journalist van De Morgen aanwezig, want de manier waarop de prijs de afgelopen weken onderbelicht bleef, slaat werkelijk alles. ’s Avonds ga ik dan met Pieter naar Kate Ryan, waarbij vanzelfsprekend kan aangesloten worden door mensen van goede wil.

Maandag is de dag van de lege portemonnee. Dan wordt er vooral geweend.

Dag 4 - We schrijven verder aan de perfecte Gentse Feesten.

Waw! Vandaag was weer een succesnumero he… Na de ontdekking van Ewoud en mezelf als obligate dronklappen in een fotoreportage in De Standaard en een rapportering van de prospectie van Geert en Lientje Cleuren en Van Den Steen van de site “Garages Jacob Van Artevelde” voor het pingpongtoernooi van de Beestige Bikers, bracht vannacht echt wat vannacht moest brengen om alle verwachtingen in te lossen. Met Moeder Latijnse. Te weten: met Joos, met Caroline, met Pieter, met Korneel, met Philip, met Stefaan, met Tine, met Kathleen en met nog een paar andere charels.

Zo speelde Eddy Wally vier maal zijn nieuwe hit (iets met Shalala en wop-wop), begroette hij opnieuw de gehandicapten en stond hij zijn Marina - haar zangstemenstijl lijkt verdacht veel op een 75-jarige man - toe tot acht maal haar slipje te tonen aan het publiek. Opnieuw zongen ze samen “Niemand laat een eigen kind alleen”. Ook de Duveltent zorgde weer haar hilarische momenten en dito valpartijen. Ik viel dus, ondanks al mijn schrikbeelden na het recht in da glas vallen zondag. Maar deze keer wel met een prachtige curve. Het was ook in de Duveltent dat ik gisteren te weten kwam dat ik niet zozeer pro Vlaanderen, maar wel contra Wallonië (de stal der varkens) ben.

Daarna werd een Dul Frietje gestoken. Met macho’s. Op de Vlasmarkt kwamen we Matthias Laevens tegen die ons eerst amper wou kennen en daarna Bram een volle pint afnam als ware Bram een drankkarton. Voor de rest kan ik wel niks verkeerd zeggen van Matthias.

O ja. Ik moest ook Hanna nog eens vermelden ondanks onze eerder labiele relatie. Vermeldenswaardig was ook het koppel dat om beurt hun broek liet zakken voor de politie aan de Sint-Jacobsnieuwstraat. Tes veur d’agenten immers uuk Gentse Fieste.

Morgen is mijn geplande rustdag. Op een bezoek aan het toneelstuk “De Ondernemers” na, doe ik waarschijnlijk niks. Of het moest zijn dat het Paleis belt.

Dag 3 - Kinder Bueno Vista Club

Maf. Moest ge mij nu vragen welke dag ik het tofste vond van de afgelopen dagen, ik zou het echt niet weten. Deze Gentse Feesten zijn top. Wat vandaag in elk geval exigeant was, was het feit dat Nic en ik, toen de rook om al onze mederijders verdwenen was, er toch nog een aardig potje van maakten op de Vlasmarkt. Daarbij werden we begroet door talloze oude vrienden en nieuwe kennissen. De zon verscheen. We voelden ons zalig. Bij Sint-Jacobs.

We startten de avond, zoals afgesproken, bij Nic en Tineke. Op hun prachtige terras, alwaar vele prachtige BBQ’s hadden kunnen plaatsvinden. Nic gaf ons wat Rafiki - op basis van druiven, uniek - te drinken, alsook twee fleskes champagne - Marleen ging compleet door Nic’s dak door de ontkurke flessen en - vooral - hun dopjes. Daarna werd de Clochard De Luxe aangedaan om de inwendige mens verder te sterken. Een terrasje aan de Hoogpoort werd daarna opgezocht en in de Limonada - ondertussen een traditie - kwamen we tot een laatste drink in het gezelschap van Marc en Marleen. Danny Fabry was nooit ver weg.

Daarna restte ons nog anderhalf uur Duveltent. Het was daar opnieuw een voltreffer. Zeker omdat Joos ons komen vergezellen was. En al even zeker omdat Lientje via Geert’s koerierdienst choladekoeken had laten afleveren in de tent. Die koeken waren een echte succesnummer. In elk geval was ik zeer tevreden dat Stefaan - vergezeld door Fanny - opnieuw in ons gezelschap was, voor het eerst dit jaar. Als ge zo ne steen hebt in uw leven, dan begrijpt ge waarom Jezus ooit de kerk bedacht om op Petrus te bouwen.
Morgen volgt opnieuw een veelbelovende Gentse Feesten - avond met Moeder Latijnse. Alle sympathisanten zijn welkom. Eddy Wally wordt zeker aangedaan en - hoe kan het ook anders - de Duveltent wordt opnieuw bezocht. Hopelijk breien we er opnieuw een lange staart aan op de Vlasmarkt.

Ondertussen is het 9u03. En ik hem zin in een kommeke soep.

Van de Gentse Feesten weet je: onbemande heftruck zonder richtingaanwijzers.

Maf. Dit stukje was echt het lezen niet waard. Behalve voor losers.

DAG 2 - Recht in da glas.

Bon. Wat denkt ge ervan? Vandaag was weer een dag om in te kaderen he. En boven uw bed te hangen. Uw bed! Gestart aan Portus Ganda, met evenveel fleskes als sterren aan de hemel. Geëindigd aan Ewoud zijn fiets. En aan het Pastabekerkraam. Kendet nog? Bon…

Eigenlijk was vandaag perfect. Hoe kon het ook anders? Om van mijn slordige imago af te raken had ik zelfs een vest aangedaan. Aan. Gedaan. Een perfecte Gentse Feesten - dag. Op gang komen kon vandaag op het schip “Jacob Van Artevelde” (zonder boterhammen) dat ons (Geert, Lientje, Peter, Lynn en mezelf) doorheen de Gentse Haven voerde. We zaten op het dek. We genoten van het uitzicht. We genoten van de zon die er soms al eens doorkwam. We genoten van de Grills-chips. We genoten van de 80 miljoen omwonenden van de papierfabriek. Briljant. Echt. De haven is super. Surf allen naar http://www.de-wilde-eend.be. Wij worden lid van het feestcomité.

Maar goed… Vanavond. Vannacht. Awel ja. Na Portus Ganda volgde vanzelfsprekend de Duveltent. We gingen daarheen in haasje-over-stijl. De tent deed haar best. We genoten. We dansten. We vielen, recht in da glas. Er werd ook geroddeld over Ewoud’s garageS. En! Zijn lidkaart van de Beestige Bikers werd verscheurd. De vraag is of Velpon in deze nog enig soelaas kan brengen. Bon. In elk geval: op het einde van de Duveltent haakten velen af. Geertlientje was moe, Estherruth herinnerde zich plots haar vakantiejob en Geraldthibaut geraakte in een existentiële schok. Opnieuw eindigde de avond dus in een Ewoudstijncola.

Vandenavond start op het prachtige terras van Nicholas. Daar worden de fantastic four (Nicholas, Stefaan, Marc en ik) weer herenigd, in het gezelschap van ook Marc’s vrouw, Marleen. Na een aperitiefke - en Nicholas ként iets van aperitiefkes, zeker op zijn eigen terras - zullen we dan wat gaan eten om ons daarna in de Feestenzone te begeven. Ge kent het. Ge SMSt me.

DAG 1 - Magistraal! Ik mocht zelfs een nummerke kiezen in de Duveltent! Kendet?

Waw. Wat een ongemeen schitterend begin van de Gentse Feesten vandaag. Het was echt briljant. Ronduit af. Niet enkel een nacht, maar een hele dagennacht… Om 13u30 begonnen we met onze Gentse Feesten - drink. Het was prachtig. Meteen zat de sfeer erin. Esther, Olivier, Bram, Joos, Ewoud, Peter, Kathleen, Jonas…

Prachtig! Danny Fabry was nooit ver weg. De stoet was daarna (daarna als in “toen Lientje haar glas ophad en wij een karton) wonderbaarlijk. Als in een droom - waarin Jo Vally ‘je’ zag staan - kwam de zon tevoorschijn tijdens de parade en - zoals Garry Hagger weet - dan lacht iedereen. Het was geniaal. We hebben trouwens een stoelekesdans gedaan tijdens de parade, met als winnaar: Geert Cleuren. En we hebben naar de Rector en vice-Rector gezongen en gezwaaid die aan de overkant van het Braunplein zaten. Daarna hebben we de drink op mijn kot verdergezet, met onder andere Tine Coddens. Mijn kot was gelijk ‘t Feestpaleis in Beervelde: een tempel van drank en dans. Daarna hebben Joos en ik gedut.

Om 21u werd er opnieuw afgesproken afgesproken aan de Dulle Friet en om 22u aan de McDo. Vandaar zijn we dan naar Pole Pole gegaan om ne tribute te brengen aan Barry White. Twas in orde, echt. Ellen had wel schrik van een borstvalling. En dan! EN DAN! Dan zijn we richtinch Duveltent getrokken. En ja… Briljant. Exceptioneel. Wonderbaarlijk. De DJ van de Duveltent heeft écht, n.a.v. mijn stukjes over zijn heiligdom, om 1:00 op mijn vraag “Mexico” van de Zangeres Zonder Naam gespeeld. Kunt ge u zoiets voorstellen? De DJ van de Duveltent die u vraagt wat hij moet spelen. Ge voelt u écht de koning te rijk om zo’n moment. Nicholas is ons trouwens komen vergezellen in de tent. Geloof me, ook diene mengs was zeer hard in vorm. Kendet?

Daarna zijn we richtinch Vlasmarkt getrokken waar de meesten van onze vandaagse bende het redelijk vlug zijn afgetrapt. Joos en AnN-Jo moesten nog iets uitsteken met Koningin Fabiola, Lientje moest haar cake uit de oven gaan halen voor morgen (en Geert moest dus volgen), Nicholas moest goede punten scoren en Bram kon geen drank meer aan (hij was al een keer of twee - ook dat is een traditie - tegen de grond gegaan)… Stoere Ewoud en Sterke S- hebben dan maar op hun tweetjes nog een Vlasmarktje gedaan. S- bleek in de Jacob Van Arteveldestraat, waar vele boterhammen gesmeerd worden, een slordige reputatie te hebben. Ewoud verdient echt een Pierke Pierlala - hoedje.

En nu heb ik zin in een kommeke soep.

SMS me !

SMS tijdens de Gentse Feesten - nachten. SMS me als je wil aansluiten bij onze Feesten - gang (ik geef elke dag aan met wie ik de volgende dag op schok ga), als je een escaperoute zoekt of later nog eens een Dulle Friet wil steken of een Vlasmarktje wil doen. SMS me om een impressie te delen over de zaligste Gentse Feesten ooit of SMS me als je op zoek bent naar een geschikt spreekwoord. Of SMS me als je wil logeren in mijn bibliotheekkamer. Het lukt je best.

0486/49.27.52

Nog 1 keer slapen.

Eindelijk. We zijn er. Wat 46 dagen geleden begon met dit blogstukje, eindigt hier. Ik heb het Gentse Feesten-lied besproken, herinneringen aan eerdere edities opgehaald (hier, hier en hier) inclusief de mensen waar ik de afgelopen jaren mee op pad trok (hier, hier, hier en hier), over Eddy Wally en Milk Inc. Ik heb het programma opgelicht (hier en hier), de mensen aangehaald die ik dit jaar wil ontmoeten (hier en hier), over gentblogt geluld (hier en hier), een maand op voorhand de Gentse Feesten Parade - route afgestapt met fotows en al (hier en hier), mijn plannen voor de eerste dagen toegelicht (hier) en verteld over mijn aangekochte drankvoorraad (hier). Ik ben klaar. Ik ben er ongelofelijk klaar voor. Van de Gentse Feesten weet je: kleiduifschieten, met jezelf als zekere winnaar (in plaats van Geert Cleuren).

Zoals eerder gemeld, starten de Gentse Feesten met de Gentse Feesten Parade - ik volg even de organiserende fuckers die die drie woorden van elkaar schrijven. Om dat gegeven wat meer in de verf te zetten, heb ik een toffe-studentenvertegenwoordigers-drink op mijn kot op poten gezet om 13:30. Lien C, Kathleen D, Ellen C, Koen H, Geert C, Lientje V, Joos F, An-Jo J, Ewoud Q, Esther M, Olivier C… Zij zullen er alvast zijn, niewaar. Mijn 1,5-literfles Cava zal al even alvast soldaat gemaakt worden. Volgens sommige bronnen zou er daarenboven ne cake met drank voorzien zijn. Daar kunt ge nooit mee misdoen, dat spreekt. Rond 14u30 zullen we dan naarbuiten gaan om hetzij aan mijn deur, hetzij op het Braunplein de Parade te gaan aanschouwen. Wanneer de Bellenman ons “Een goeie Gentse Feesten” toewenst, zijn we vertrokken. Richting de goot.

Trouwens! Ik kreeg gisteren een berichtje van een andere absolute held: de DJ van de Duveltent! Voor zover dit geen grapje is, heeft deze me gevraagd een nummer op te geven dat zal gedraaid worden morgen om 1:00 in de Duveltent. Ik koos voor Mexico van de Zangeres Zonder Naam. Sommige fraaierds weten waarom. Soms voelt een gewone Gentse volksmens zich echt wel de koning te rijk…

Juij! Champagne! Vanaf morgen start ik met mijn Gentse Feesten-dagboek.

Nog anderhalve keer slapen. JUIJ!

Maf! De Gentse Feesten zijn echt als zweven, zelfs zonder van de grond te komen. Kendet? Jonas zei het daarnet nog. Hij zei: “Die glimlach gaat echt wel niet van uw gezicht he vandaag”. Natuurlijk niet. Zelfs niet als de Duitsers opnieuw Polen zouden binnenvallen. Of zelfs niet door ne toek-op-mijn-muil-derop. Door 10 Turken ofzo. Of Marokkanen ofzo.

Die toek zal alleszins niet komen van Danny Fabry. Nadat ik gisteren, zoals beloofd, de - weliswaar satirisch bedoelde - onwaarheden over hem op mijn blog had verwijderd, bleek hij vanmorgen erg tevreden. De artiest had duidelijk - zoals in zijn huidige hit - de zomer meegebracht. Hij beloofde me zelfs een uitnodiging voor zijn verjaardagsfeest. Erg attent!

In onderstaand filmpje zingt Danny Fabry “Ik heb de zomer meegebracht”. Het publiek zingt meteen het vrolijk liedje mee!

Ik ga tons nu nog een klein dutje doen.

Nog 2 keer slapen! OPGELADEN! En gedaan met satire over Danny Fabry!

Maf! Onwaarschijnlijk hoe blij ik me voel. De afgelopen dagen laadde ik de batterijen op in Holland (met een privé-sauna en al) en ik voel mij momenteel overladen. Want! Ik voel de Feesten. Constant. Ik glimlach. Juij! Vannacht kreeg ik om 4u54 een berichtje van ene Kristof een al even geniaal als eenvoudig berichtje, nl. “De duveltent staat al te wachten”, hetgeen ik dan vandaag naar enkele fraaierds heb geforwade(t?)(d?). Hoera. Champagne! De Gentse Feesten: verliefd zijn, maar dan echt.

Maandag begon mijn vierdaagse in Nederland supertof maar eigenlijk ook een beetje grimmig. Ik kreeg immers telefoon van één van mijn idolen, Danny Fabry, over wie ik de afgelopen maanden enkele stukjes bijeen blogde. Danny Fabry vroeg me die stukjes te verwijderen. Iedereen die me een beetje kent, weet dat ik Fabry écht genegen ben en écht van zijn muziek - onversneden jeugdsentiment - hou. Mijn stukjes hadden dan ook niet de bedoeling onwaarheden (want dat waren ze) voor waar te verkopen. Zijn “Het kan me niet schelen dat ge mij niet graag hoort zingen, ik heb toch optredens genoeg” deden dan ook pijn. Mijn poging (trying is the first step to failure) om hem op een satirische manier eer aan te doen - ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is - bleek echter in het verkeerde keelgat te zijn geschoten. De stukjes over Fabry, nog steeds één van onze meest gevraagde artiesten, zijn dus verwijderd. Op mijn manier eer brengen aan een idool is me immers geen proces “van honderdduizend frank” waard. Onderstaande banner geldt als een laatste eerbetoon, want ik heb het echt zo niet bedoeld, Danny. Een gehandtekende foto van de ambiancemaker van Vlaanderen blijft echter hangen op mijn kot.

Nog 6 keer slapen. En ik geef er de brui aan!

Morgenvroeg vertrek ik samen met Jonas richting Nederland om aldaar 4 dagen lang niks anders te doen dan te wildwaterbanen, BBQ’en, saunaën… Zowa chillen, kendet? Ik ga daar mijn batterijen voor de Gentse Feesten helemaal opladen. Pas donderdagavond of vrijdag zit ik dus terug achter mijn computer voor een nieuw aftelstukje.

Nog 7 keer slapen. Al wa drank!

Verdoeme toch. Ik ben vannacht blijkbaar vergeten ‘publiceren’. Aan zo’n stomme toeren merk je toch echt dat de Feesten naderen met rasse schreden.

Ik ben vandaag (gisteren dus) mijn karretje gaan vullen in het Lijmvenster. Kwestie van de Feesten-avonden te kunnen beginnen met een aperitiefke. De kassierster dacht waarschijnlijk dat ik een drankprobleem had, want ze permitteerde zich een “Duidelijk iets te vieren”. Waarop ik “Natuurlijk. De Gentse Feesten.” En zij weer “Ah. Wanneer beginnen die?”. Ze had geluk dat ik geen vat ruwe olie mee had. Om over haar hoofd te gieten! Kassiersters in het Lijmvenster: lauwe kampvuurtjes. Mijn vangst:

• Een fles van 1 1/2 liter Cava
• 4 babyflesjes Piper Heidsieck
• 2 flessen Absolut Vodka (ne Blue Label en ne Raspberri)
• 6 fleskes van Betty hare Italiaanse cider
• 1 fleske Vanillejenever (als herinnering aan een vervlogen traditie)
• Een extra fleske Amaretto
• Een fleske Kir Royal, voor als de koning amets keer moest passeren.

Ik ben wel vergeten om een Boswandelingske mee te pakken. Verdomme toch!

Nog 8 keer slapen. Wat een gloed in ons hart.

Maf! Daarnet stapte ik langs de Graslei. En! Men was daar het dingske aan het opbouwen waar de artiesten voor Pole Pole zullen optreden. Kundet u voorstellen? De eerste fysieke tekenen van het feit dat de Feesten er bijna zijn. Ik was zo blij. Een glimlach van een kwartier maakte zich meester van me. Matthias Laevens, diene jongen, heeft het kunnen zien. De Feesten zijn er. Nog even. We gaan zo hard genieten. Juij.

Nog 9 keer slapen. Wat plannen…

Jawadde. Geloof me maar, de Gentse Feesten worden reuzetop. Ik ga u tons keer inlichten over mijn plannen voor de eerste dagen van de Gentse Feesten.

Zoals eerder gesteld beginnen zaterdag 19 juli de Feesten met de Gentse Feesten - Parade, die ik een tweetal geleden al eens zelf ging verkennen (fotoverslag deel 1, fotoverslag deel 2). Waarschijnlijk zal ik een aantal mensen uitnodigen op een aperitiefje voorafgaand aan de parade om ons daarna over te geven aan de emoties die de doortocht van de stoet langs het Braunplein zal veroorzaken. Wanneer de belleman ons “Een goeie Gentse Feesten” toeroept, zijn de Gentse Feesten immers écht begonnen. Hoera. Feest. Juij. Champagne!

’s Avonds zal ik dan - eventueel na ‘T es veur d’agenten uuk Gentse Fieste bijgewoond te hebben - samen met Bram Spiessens, mijn vaste gezel voor de eerste avond van de Feesten, het Feestgedruis intrekken, waarbij vanzelfsprekend de Duveltent voor de zal worden aangedaan tussen ten enen en ten drieën. Daarna zien we nog wel, maar er zal in elk geval meer gegeten en gedronken worden dan cake, taart en appelsap.

Zondag wordt de traditie “Cel Didactiek @ Gentse Feesten“, hier aangekondigd, ingezet. We starten met een aantal flessen aan Portus Ganda. Deze avond zal moeten blijken of Olivier Cools goedgemaakt krijgt dat hij me niet op zijn verjaardag uitnodigde, of Geert Cleuren echt een Gentse volksmens is (en dus enkel Roman-pils drinkt) of Esther Melkebeke écht wel mee is met het Vlaamse lied (de Duveltent wordt een test) en of de onschuld van Ewoud Quaghebeur standhoudt. En wat de anderen betreft, zal moeten blijken of ze kunnen drinken, de dokwerkers.

De “fantastic four” (Stefaan, Nic, Marc en ikzelf) trekken, samen met alvast Marc’s eega Marleen, maandagavond op stap. Een avond waarop qua leuze de keuze is tussen “ne botram mee uuflakke”, “tis moeilijk bescheiden te blijven” en “beter een driedubbele dan een dubbele tong”.

Dinsdagavond is de avond van Moeder Latijnse @ Gentse Feesten. Ook die avond kondigt zich veelbelovend aan met notoire drinkebroers als Frédérique Joos, Pieter Coene, Mattias Willems en Matthias Laevens.

Woensdag plan ik een rustdag. Over het verdere verloop van mijn Feesten, bericht ik in een volgend blogstukje.

Trouwens…

Masterproef online.

Aangezien velen aangaven dat ze mijn Masterproef wel eens wilden bekijken, stel ik hem bij deze online beschikbaar. Gratis en voor niks. Hier!

“Jobs, jobs, jobs”. Zo klonk het mantra van Guy Verhofstadt tijdens zijn verkiezingscampagne in 2003. Centraal in de regeerverklaring van Verhofstadt-II: 200.000 jobs in 4 jaar. Ook in de campagne van 2007 werd veel aandacht geschonken aan de arbeidsmarkt, de tegenstellingen tussen de Vlaamse en de Waalse in het bijzonder. Op 2 april van dit jaar titelde De Morgen: “Vlaamse werkloze man is stilaan een zeldzaamheid”. Wat de werkgelegenheidsgraad betreft, blijkt het plaatje net iets minder fraai.

De overeenstemming over de noodzaak van het optrekken van die werkgelegenheidsgraad lijkt al jaren groot in de Wetstraat en maar goed ook: de vergrijzing staat voor de deur en de 70-procentnorm voor de werkgelegenheid, vooropgesteld als streefdoel door de Europese Raad van Lissabon in 2000, is op het Belgische niveau nog niet gehaald. Over het recept om die doelstelling te halen lijkt in de Belgische politiek die overeenstemming er minder. Verschillende ideologische uitgangspunten en verschillende maten van voluntarisme staan tegenover elkaar. In de economische literatuur blijkt het niet anders te zijn: vanuit verschillende invalshoeken worden werkloosheid en werkgelegenheid in verschillende landen verklaard, gaande van een overheersend effect van verschillende belastingssystemen tot culturele verschillen. Verhofstadt en De Wever, Prescott en Blanchard: protagonisten in hetzelfde toneelstuk, uitgevoerd in een ander theater, voor een ander publiek.

Een bijzondere aantrekkingskracht ging de afgelopen jaren uit van de hoogte van de arbeidsbelastingen als determinant van de hoogte van werkloosheid en werkgelegenheid, vanuit de observatie dat arbeidsmarktperformantie in Amerika resp. Europa vanaf de jaren ’60 sterk begon te divergeren terwijl de belastingen in Europa gemiddeld veel sterker stegen dan in Amerika. Het belang van belastingen als determinant wordt echter betwist door vele auteurs en ook econometrisch (de econometrie is het statistische werkpaard van de economie) is er onvoldoende evidentie: de hoogte van de belastingen is als determinant ontoereikend om verschillen tussen landen te verklaren. Andere onderzoeken richtten zich in hun verklaring van werkloosheid en werkgelegenheid dan weer op de arbeidsmarktkenmerken (vakbondsdensiteit, arbeidsbescherming, coördinatie tussen de sociale partners…) van de verschillende economieën. Het is duidelijk dat arbeidsmarktkenmerken, net als belastingen, de uitkomsten op de arbeidsmarkt beïnvloeden, maar ook wat deze kenmerken betreft, bestaat er in de literatuur inzake de directe effecten veel discussie. Bovendien kunnen arbeidsmarktkenmerken zeer moeilijk de evolutie in werkloosheid en werkgelegenheid over de tijd verklaren aangezien ze voor de meeste landen slechts in beperkte mate wijzigden: ze waren al sterk aanwezig in Europa toen de werkgelegenheid er nog hoger was dan in de VS.

Veelbelovend (b)lijkt dan ook de verklarende kracht van de combinatie van, of – beter nog – de interactie tussen, arbeidsmarktkenmerken en belastingen. Samen bepalen zij immers de kost van arbeid en oefenen ze invloed uit op de vraag ernaar. Alvast theoretisch lijkt het daarenboven logisch dat waar de arbeidsmarkt competit